Η οδός Ταξιαρχών και η πιο μαύρη στιγμή της ιστορίας της

Γράφει η Μαριτίνα Γκόρου

Η οδός Ταξιαρχών αποτελεί τον πιο ιστορικό δρόμο για την Τρίπολη, ο οποίος
εκτείνεται από την εκκλησία των Ταξιαρχών καταλήγοντας στον Ι.Ν. Αγίου
Δημητρίου.


Από την περίοδο ακόμα που οι Τούρκοι ήταν κυρίαρχοι, όποιος Έλληνας
τολμούσε να επαναστατήσει τον κρεμούσαν σε αυτό το σημείο, έτσι ώστε να τον
βλέπουν όλοι και να παίρνουν παράδειγμα. Η οδός ονομάστηκε “Ο Δρόμος των
Κρεμασμένων” από το 1770, όταν Οθωμανοί μαζί με Τουρκαλβανούς σκότωσαν και
κρέμασαν 3.000 Έλληνες μέσα στην Τρίπολη.


Εκείνη την περίοδο στην Τρίπολη υπήρχαν δυο εργοστάσια ξυλείας, του
Γεωργίου Γαργαλιώνη και των αδερφών Μαυρομιχάλη, στα οποία οι Γερμανοί είχαν
κόψει το ρεύμα για να τα καταστήσουν ανενεργά. Εξαιτίας όμως της ανάγκης τους
για ξυλεία επέταξαν πρώτα το εργοστάσιο των αδερφών Μαυρομιχάλη και ύστερα
του Γαργαλιώνη, αφού πρώτα τον απείλησαν ότι θα τον εκτελέσουν σε περίπτωση
άρνησής του.


Μέσα από αφήγηση του Γεωργίου Γαργαλιώνη προκύπτει το εξής για τις 13
Ιανουαρίου του 1944. Μέσα στο εργοστάσιο ξυλείας όπου βρισκόταν αυτός και ένας
Γερμανός, μπήκε ένας αιμόφυρτος χωροφύλακας και το μόνο που ψέλλισε πριν
λιποθυμήσει ήταν ότι του επιτέθηκαν αντάρτες στην εκκλησία Ταξιαρχών. Μέσα σε
λίγα λεπτά αφότου ο Γερμανός επικοινώνησε με την Κομαντατούρ έφτασαν δύο
αυτοκίνητα με δέκα Γερμανούς έτοιμους για επίθεση. Εν τέλει το ένα αυτοκίνητο
πήρε τον χωροφύλακα και το άλλο πήγε στο σημείο της επίθεσης, με αποτέλεσμα δυο
μέρες μετά να κρεμαστούν δέκα πολίτες στα μπαλκόνια της οδού Ταξιαρχών.
Στις 14 Ιανουαρίου 1944 οι φυλακισμένοι βρίσκονταν στα σφαγεία και παρότι
υποψιάζονταν ότι θα έχει αρνητική έκβαση η κράτηση τους, επικρατούσε μια γενική
ευθυμία. Αμέσως ξεκίνησαν τις συνομιλίες ενώ παράλληλα ο Πανούσης έφτιαχνε
έναν τάφο, ο οποίος πάνω έγραφε: “ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ”. Το
επόμενο πρωί, στις πέντε το ξημέρωμα, την ώρα που αναχώρησαν οι προδότες, οι Γερμανοί διάβασαν από έναν κατάλογο τα ονόματα αυτών που επρόκειτο να
θανατωθούν.


Οι φυλακισμένοι έφθασαν στον χώρο της εκτέλεσης, όπου οι Γερμανοί τους
κρεμούσαν ανά δυάδες σε μπαλκόνια και δέντρα. Οι κυρίες ενός σπιτιού όταν
αντίκρισαν το θέαμα στο μπαλκόνι τους έκαναν το σταυρό τους και έκλεισαν την
μπαλκονόπορτα, η οποία και δεν άνοιξε ποτέ πάλι μέχρι που γκρεμίστηκε το
μπαλκόνι. Οι Γερμανοί δεν δίσταζαν να δείξουν το μίσος τους με κάθε τρόπο. Για
παράδειγμα έναν προσπάθησαν να τον κρεμάσουν τρεις φορές αλλά συνεχώς το
σκοινί κοβόταν με αποτέλεσμα να τον πυροβολήσουν στον αυχένα και η σφαίρα να
βγει στο μέτωπο.


Η κυκλοφορία στους δρόμους σταμάτησε στις 4 το απόγευμα ενώ μισή ώρα
νωρίτερα είχε φτάσει στο σημείο ένα αυτοκίνητο της Δημαρχίας, προκειμένου να
συλλέξει μαζί με άλλους εργάτες τους νεκρούς. Άλλους τους βρήκαν ακόμα
κρεμασμένους ενώ σε άλλους είχε κοπεί το σκοινί με αποτέλεσμα να κείτονται στο
έδαφος. Αφού τους περισυνέλλεξαν, μετέφεραν τους νεκρούς στο ναό της
Μεταμόρφωσης και τους ενταφίασαν όλους μαζί σε ένα τάφο. Το Φρουραρχείο των
Δυνάμεων της Κατοχής, εξήγησε τη θηριωδία αυτή ως αντίποινα γιατί Έλληνες
πατριώτες είχαν σκοτώσει έναν Γερμανό αξιωματικό.
Επί δημαρχίας Θεόδωρου Σεχιώτη, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να
φτιάξει και να τοποθετήσει ένα μνημείο Πεσόντων, στην πλατεία Ανεξαρτησίας προς
το σταυροδρόμι των οδών Ταξιαρχών και 25ης Μαρτίου. Τα αποκαλυπτήρια έλαβαν
χώρα σαράντα χρόνια μετά, στις 15 Ιανουαρίου του 1986. Στο μνημείο είναι
χαραγμένα τα εξής: «Οι παρακάτω Έλληνες Πατριώτες κρεμάστηκαν στα μπαλκόνια
της οδού Ταξιαρχών από τα Ναζιστικά Στρατεύματα Κατοχής στις 15 Ιανουαρίου 1944.

Ο Δήμος Τρίπολης σε απόδοση τιμής και ευγνωμοσύνης». Και αναφέρονται τα
ονόματα:

Δεληγιάννης Στέφανος

Εξαρχέας Αντώνης

Ζηγούρης Γεώργιος

Μαυροειδής Φώτης

Μαρούς Κωνσταντίνος

Πανούσης Γιάννης – Δάσκαλος

Σιουμπλής Θανάσης

Σταυρόπουλος Νικόλαος

Τσεμπέρης Κωνσταντίνος

Φωκάς Μάρκο

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή