Η ανακωχή των Χριστουγέννων

Ιστορική αναδρομή

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισε στις 28 Ιουλίου 1914 και
ολοκληρώθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1918, μετά από ήττα της Γερμανίας και των
συμμάχων της. Αλλιώς ονομάζεται και Μεγάλος Πόλεμος επειδή αναμείχθηκαν σε
αυτόν όλες οι δυνάμεις τις εποχής και διεξήχθη εντός και εκτός των Ευρωπαϊκών
συνόρων.

Οι χώρες που πήραν μέρος, από την αρχή, ήταν η Τριπλή Συμμαχία,
αποτελούμενη από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ιταλία και οι Δυνάμεις της
Αντάντ, με την Μεγάλη Βρετανία, την Ρωσία και τη Γαλλία. Τα θύματα του Α’
Παγκοσμίου Πολέμου ανήλθαν σε 8,5 εκατομμύρια στρατευμένους και 14,5
εκατομμύρια αμάχους.

Αφορμή στάθηκε η δολοφονία του Αυστριακού αρχιδούκα και διάδοχο του
Αυστριακού θρόνου Φραγκίσκου Φερδινάνδου από ένα νεαρό Σέρβο εθνικιστή. Η
αιτία όμως, ήταν η ταυτόχρονη δράση του ιμπεριαλισμού, του εθνικισμού και του
μιλιταρισμού.

Η ανακωχή

Το πνεύμα των Χριστουγέννων με την αγάπη που το χαρακτηρίζει στάθηκε
ικανό να κάνει τους στρατιώτες να κατεβάσουν τα όπλα για λίγες ώρες και να
πραγματοποιήσουν ανακωχή. Την παραμονή των Χριστουγέννων, στις 24 Δεκεμβρίου, στο Δυτικό Μέτωπο της Φλάνδρας, Γερμανοί στρατιώτες τραγουδούσαν τα κάλαντα και έβαλαν φαναράκια σε έλατα. Την επόμενη μέρα, Γερμανοί και Γάλλοι στρατιώτες
εγκατέλειψαν τα χαρακώματα, ενώθηκαν με τους αντιπάλους στην ουδέτερη ζώνη,
έδωσαν ευχές ο ένας στον άλλον, έθαψαν τους νεκρούς τους και αντάλλαξαν ενθύμια
και τσιγάρα. Το συγκινητικό και αξιοσημείωτο είναι ότι όταν εμφανίστηκε μια
αυτοσχέδια μπάλα έγιναν όλοι ένα και ξεκίνησαν να παίζουν ποδόσφαιρο. Δυστυχώς όμως, την επόμενη μέρα όμως έπρεπε να πάρουν πάλι τα όπλα και να ριχτούν στη
μάχη.

Βέβαια, υπήρξαν κι άλλα περιστατικά ανακωχής κατά τα πρώτα χρόνια του
πολέμου και όχι μόνο την περίοδο των Χριστουγέννων. Από την άλλη, σε άλλα
σημεία του μετώπου η μάχη συνεχιζόταν κανονικά και τις ημέρες των
Χριστουγέννων.

Τα επόμενα Χριστούγεννα δεν έγινε πάλι ανακωχή καθώς οι εντολές των
αξιωματικών έγιναν πιο αυστηρές. Θεωρούσαν πως η στάση αυτή των στρατιωτών
υπονόμευε το μαχητικό πνεύμα και δεν μπορούσαν να αποδώσουν στον πόλεμο.
«Τα όπλα σίγησαν και οι στρατιώτες άρχισαν να βγαίνουν από τα χαρακώματά τους. Αφήσαμε και εμείς τα όπλα και συναντήσαμε τον εχθρό. Απ’ όσο θυμάμαι, οι Γερμανοί βγήκαν πρώτοι και άρχισαν να έρχονται προς το μέρος τους.
Τους αντιγράψαμε αυθόρμητα. Χαιρετηθήκαμε και αρκετοί από εμάς άρχισαν να
παίζουν ποδόσφαιρο. Μην φαντάζεστε τίποτα οργανωμένο. Μια αυτοσχέδια μπάλα
βρέθηκε από το πουθενά και περίπου πενήντα άτομα παίζαμε πάσες.»

(μαρτυρία του Άγγλου στρατιώτη Μπέρτι Φέλσταντ)

«Μητέρα, έδωσα κι εγώ τα χέρια με έναν αντίπαλο στρατιώτη. Είναι
ολοφάνερο το πόσο θέλουν κι αυτοί να γυρίσουν πίσω στις οικογένειές τους. Οι
πίπιζες ηχούσαν όλοι μέρα και στρατιώτες κυκλοφορούσαν στο μέτωπο ανενόχλητοι
χωρίς το φόβο του θανάτου.»

(από επιστολή του Βρετανού λοχαγού Α. Ντ.
Τσάρτερ)

Βασισμένα σε αυτό το γεγονός είναι:

Η ταινία «Καλά Χριστούγεννα» «Joyeux Noel», του 2005
Το βιβλίο του αμερικανού ιστορικού Stanley Weintraub «Silent Night:
The Story of the World War I Christmas Truce»

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή