Μια ακόμη διπλωματική ήττα της Τουρκίας στη ΓΣ των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλασσας

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΛΙΩΤΟΣ

  1. ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ: Στις 31/12/2019 είδε το
    φως της δημοσιότητας (σημ.: σε μικρή έκταση δημοσιότητας και σε μικρό βάθος
    ανάλυσης στην Ελλάδα) ένα Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης (Γ.Σ.) των
    Ηνωμένων Εθνών (Η.Ε.) (εφεξής Γ.Σ.Η.Ε)
    στο οποίο, όπως θα φανεί στα επόμενα, αποκαλύπτεται μια ακόμη παταγώδης
    αποτυχία και μια μεγαλειώδης γκάφα (gaffe) της Τουρκικής Διπλωματίας στην
    αλυσιτελή προσπάθεια που καταβάλλει για να αμφισβητήσει «νομικά και
    διπλωματικά» την οικουμενικότητα και την καθολικότητα της Σύμβασης των
    Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (United Nations Convention on
    the Law of the Sea, UNCLOS).
  2. ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ Γ.Σ.Η.Ε ΚΑΙ ΤΟ «STRAPAZZO» ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ:
    2.1 Στα Πρακτικά της ατζέντας της 75 ης Γ.Σ.Η.Ε (UNGA, United Nations General
    Assembly), το περί ου ο λόγος Ψήφισμα φέρει τον κωδικό A/RES/75/239 –
    31/12/2019. Αναλύεται σε 56 σελίδες που αφορούν στην «οικουμενικότητα, στην
    καθολικότητα και στην παγκόσμια νομική ισχύ από πλευράς (Δημοσίου)
    Διεθνούς Δικαίου» της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της
    Θάλασσας 2.2 Η Γ.Σ.Η.Ε. κάθε χρόνο κατά το μήνα Δεκέμβριο αποφαίνεται μέσω
    Ψηφίσματος (Resolution) για την αμετάβλητη και αδιατάρακτη ισχύ καθώς και τη
    διαχρονική οικουμενικότητα και καθολικότητα που διέπουν την εφαρμογή της
    Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Μάλιστα, δε σταματά
    μόνον σ΄ αυτό. Υπερθεματίζοντας προβαίνει κάθε χρόνο σε προτροπές, συμβουλές
    και συστάσεις προς τα κράτη που δεν έχουν ακόμη υπογράψει ή/και δεν έχουν
    ακόμη επικυρώσει τη Σύμβαση να προχωρήσουν στην υπογραφή και στην
    επικύρωση. Επισημαίνεται ότι μια Διεθνής Συνθήκη υπογράφεται από τον Αρχηγό
    του Κράτους ή τον επίσημο αντιπρόσωπο της χώρας και μετά επικυρώνεται από τη
    νομοθετική εξουσία του κράτους (λ.χ. Βουλή, Πρόεδρος Δημοκρατίας, ΦΕΚ). Μόνον
    όταν επικυρωθεί τίθεται σε ισχύ και, μάλιστα, στην ολότητά της χωρίς επιφυλάξεις
    και χωρίς επιμέρους αμφισβητήσεις. Υπενθυμίζεται ότι: (i) H Σύμβαση
    υιοθετήθηκε την 1 η /1 ου /1982 στο Montego Bay της Jamaica στο πλαίσιο της 3 ης
    Συνδιάσκεψης των Η.Ε. για το Δίκαιο της Θάλασσας. Τέθηκε σε ισχύ (εφαρμογή)
    την 16 η /1 ου /1994. Σήμερα συγκεντρώνει 168 επικυρώσεις (από τα 193 κράτη του
    ΟΗΕ) (ii) Το γεγονός ότι επικυρώνεται στην ολότητά της άνευ επιφυλάξεων και
    αποσπασματικών αμφισβητήσεων ονομάζεται Package Deal (iii) Η Ελλάδα
    υπέγραψε τη Σύμβαση το 1982 και την κύρωσε με τον Κυρωτικό Νόμο 2321/1995
    (ΦΕΚ Α/136/23-6-1995). Η Κύπρος υπέγραψε τη Σύμβαση το 1982 και την κύρωσε
    με τον Κυρωτικό Ν. 203/1988. Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει ούτε έχει κυρώσει
    τη Σύμβαση (iv) Στο άρθρο 38§1 παρ. β΄ του Καταστατικού του Διεθνούς
    Δικαστηρίου καθιερώνει το διεθνές έθιμο (όπως εν προκειμένω είναι η ισχύς της
    Σύμβασης) ως απόδειξη γενικής πρακτικής που γίνεται δεκτή ως Κανόνας Δικαίου
    erga omnes (έναντι πάντων). Κατά συνέπεια, ακόμη και τα κράτη που δεν έχουν
    υπογράψει ή/και δεν έχουν κυρώσει τη Σύμβαση δεσμεύονται από τον εθιμικό
    χαρακτήρα του περιεχόμενού της. Αν αποφασίσουν να προσφύγουν στο Διεθνές

Δικαστήριο ή εναλλακτικά στο Διεθνές Δικαστήριο Δικαίου της Θάλασσας
(International Tribunal for the Law of the Sea,  ITLOS) μαζί με κάποιο άλλο
αντίδικο κράτος (με ρήτρα συνυποσχετικής και συναίνεσης) για την επίλυση
κάποιας δικαστικής διαφοράς, είναι υποχρεωμένα ab initio και δεσμεύονται νομικά
a priori να αποδεχτούν την όποια δικαστική απόφαση 2.3 Η διαδικασία στη Γ.Σ.Η.Ε
για το ψήφισμα είναι τυπική που περνά ομόφωνα χωρίς να χρειάζεται ψηφοφορία
(δια βοής). Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια (και όχι μόνον το 2020), η Τουρκία η
οποία να σημειώσουμε προεδρεύει φέτος της Γ.Σ.Η.Ε, αποφάσισε να ζητήσει τη
διεξαγωγή ψηφοφορίας μεταξύ των Αντιπροσώπων των κρατών μελών του διεθνούς
οργανισμού. Ο σκοπός της Τουρκίας ήταν να αμφισβητήσει τη Σύμβαση χωρίς,
βέβαια, να έχει τα σχετικά προσόντα να τεκμηριώσει την πράξη της παρά μόνο για να
δώσει δημοσιότητα χειριζόμενη μια naïf παραπλανητική δημαγωγία και μια
φτηνιάρικη grotesque στρεψοδικία 2.4  Η Τουρκική Διπλωματία στη Γ.Σ.Η.Ε με
αυτή την παραπλανητική ενέργεια οδηγήθηκε σε μια πανωλεθρία, σε μια μεγαλειώδη
αποτυχία, σε μια τραγελαφική γκάφα και σε ένα «πατατράκ». Η Τουρκία έλαβε «μια
και μοναδική ψήφο καταψηφίζοντας τη Σύμβαση» (ψήφισε τον εαυτό της).
Τέσσερα κράτη απείχαν της ψηφοφορίας (Κολομβία, Μαδαγασκάρη, Νιγηρία,
Βενεζουέλα) και 152 κράτη απέρριψαν την πρόταση της Τουρκίας 2.5 Η
διπλωματική ήττα της Τουρκίας αποκτά την πιο μαξιμαλιστική διάσταση επειδή είναι
επαναλαμβανόμενη πολλά συνεχόμενα έτη με τα ίδια αποκαρδιωτικά (για την
Τουρκία) ποσοστά 2.6 Και όλα αυτά όταν η Τουρκία προεδρεύει της Γενικής
Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Υπενθυμίζεται ότι για την μονοετή περίοδο
Σεπτέμβριος 2020-Σεπτέμβριος 2021 ως Πρόεδρος της Γ.Σ.Η.Ε, ελλείψει κάποιας
άλλης ανταγωνιστικής υποψηφιότητας, εκλέχθηκε ο Τούρκος διπλωμάτης Volkan
Bozkır. Έχει διατελέσει βουλευτής και Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του
πρώην Ισλαμοσυντηριτικού και νυν Ισλαμοεθνικιστικού Κόμματος ΑΚΡ (Κόμμα
Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, AK PARTİ, Adalet ve Kalkınma Partisi) του Erdoğan.
Εκλέχθηκε όχι ομόφωνα και δια βοής ως είθισται, αλλά με 178 ψήφους. Τούτο δεν
ήταν τυχαίο. Έγινε ειδικά επί τούτου με πρωτοβουλία της Ελλάδας και της Κύπρου.
Υπενθυμίζεται ότι ο ρόλος του Προέδρου της ΓΣ του ΟΗΕ είναι συμβολικός
περιοριζόμενος σε τυπικές εργασίες ρουτίνας. Βέβαια, ο Erdoğan προσπάθησε να
εκμεταλλευθεί την εκλογή του Bozkir για ευνόητους προπαγανδιστικούς λόγους που
ανατράπηκαν με το πρόσφατο «διπλωματικό strapazzo» του Ψηφίσματος 2.7 Αξίζει
να επισημανθεί ότι όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και συλλογικά αυτή τούτη η ίδια η
ΕΕ έχει προ πολλού επικυρώσει τη Σύμβαση στην «Επίσημη Εφημερίδα των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L179/3 -23/6/1998 και φυσικά λίγο αργότερα στη
Συνθήκη της Λισαβόνας καθώς και στη Νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ.

  1. Η ΦΑΙΔΡΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗ Γ.Σ.Η.Ε: 3.1 Ο
    εκπρόσωπος της Τουρκίας, στην παρέμβασή του προς δικαιολόγηση της ψήφου
    ανέφερε ότι η Τουρκία δεν είναι μέρος του εν λόγω μηχανισμού και διαφωνεί με την
    άποψη ότι η Σύμβαση έχει οικουμενικό χαρακτήρα (wow!). Σύμφωνα με την τουρκική
    θέση, η Σύμβαση δεν είναι το μόνο νομικό πλαίσιο που καθορίζει τον έλεγχο επί των
    ωκεανών και των θαλασσών (πάλι wow!) 3.2 Έχει μήπως ο Τούρκος Αντιπρόσωπος
    μελετήσει το Διεθνές Δίκαιο και τη Σύμβαση για το Δίκαιο των Θαλασσών; Αν ναι,
    έχει μήπως κατανοήσει τη ρήτρα του άρθρου 38§1 παρ. β΄ του Καταστατικού του
    Διεθνούς Δικαστηρίου (βλ. παρ. iv); Έχει μήπως καταλάβει τι δηλώνεται στην
    L179/3 -23/6/1998, στη Συνθήκη της Λισαβόνας και στη Νομολογία του
    Δικαστηρίου της ΕΕ; Και πως θέλει η Τουρκία στον «αιώνα τον άπαντα» να γίνει
    κ-μ της ΕΕ; Πως, δηλαδή, θα εναρμονιστεί με το Κοινοτικό Κεκτημένο (Acquis
    Communautaire); Μήπως μπορεί να μας εξηγήσει ο Τούρκος Αντιπρόσωπος τι εννοεί

όταν λέει ότι η Σύμβαση (που είναι επέκταση του Διεθνούς Δικαίου) δεν είναι το
μόνο νομικό πλαίσιο που καθορίζει τον έλεγχο επί των ωκεανών και των θαλασσών;
Μήπως γνωρίζει να μας προτείνει κάποιο άλλο διεθνώς αναγνωρισμένο όργανο που
να μπορεί ad hoc να αποφανεί; ή μήπως υπονοεί ότι μια διαφορά κρατών μπορεί να
επιλυθεί μόνον με διμερείς διαβουλεύσεις ή πόλεμο; Πως ερμηνεύει το strapazzo που
υπέστη η Τουρκία στην Ψηφοφορία; 3.3 Εννοείται το αυτονόητο. Η Τουρκία
λειτούργησε «προβοκατόρικα» στη Γ.Σ.Η.Ε. Επεδίωκε να μετρήσει την απόκριση
που είχε η συμπεριφορά της στη Διεθνή Κοινότητα και να κερδίσει κάτι περισσότερο
μέσα από την συγκεκριμένη ψηφοφορία. Γιατί εάν το επιτύγχανε, έστω και με
μερικές ψήφους, τότε σίγουρα  η τουρκική διπλωματία  θα είχε τρόπους να το
πλασάρει διεθνώς καθώς και στο εσωτερικό ακροατήριο των οπαδών του Erdoğan
στη χώρα.  Όμως απέτυχε παταγωδώς. Ακόμη και οι 4 χώρες που απείχαν από την
ψηφοφορία δεν το έπραξαν επειδή είχαν φιλική διάθεση προς το αίτημα της Τουρκίας
αλλά για δικούς τους εθνικούς λόγους στη μείζονα περιοχή που ανήκουν.

  1. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: 4.1 Το εγχείρημα της Τουρκίας στη Γ.Σ.Η.Ε ήταν
    διπλωματική αποτυχία, πανωλεθρία, strapazzo, γκάφα και πατατράκ 4.2 Το φιάσκο
    ήταν πολύ προσβλητικό για τον διπλωματικό εγγραμματισμό, την επάρκεια, την
    ικανότητα και την αποτελεσματικότητα της Τουρκικής Διπλωματίας. Η γκάφα
    απόδειξε το έλλειμμα ποιότητας ενόρασης και διορατικότητας της στρατηγικής και
    του τακτικισμού της Τουρκίας σε επίπεδο Διεθνούς Διπλωματίας ενώ από πλευράς
    εντυπώσεων, πολιτικής επικοινωνίας και διεθνούς πολιτικού μάρκετινγκ ήταν πολύ
    naïf και grotesque. Στην ουσία πρόκειται για «ύβρι» η οποία είναι εκ προοοιμίου
    σίγουρο ότι θα επιφέρει «άτη, νέμεσι και τίση» όπως διδάσκει η συμπαντική
    νομοτέλεια της Ελληνικής Κοσμοθεωρίας 4.3 Λόγοι ηθικής τάξεως και αληθείας
    επιβάλλουν να τονίσουμε τις άοκνες διπλωματικές προσπάθειες καθώς και την άψογη
    συνεργασία των Ελλήνων και των Κυπρίων Μόνιμων Αντιπροσώπων των δυο χωρών
    στον ΟΗΕ που κατάφεραν να αντιμετωπίσουν την Τουρκική Αντιπροσωπεία στη
    Γ.Σ.Η.Ε με τεράστια επιτυχία. Κοντολογίς, «finis coronat opus, (το τέλος, η έκβαση
    κρίνει το έργο)».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή