Εργαζόμενες εκπαιδευτικοί: Απέδειξαν και πάλι ότι παραμένουν δασκάλες των παιδιών μας!

Η «Συνέλευση Γυναικών 8 Μάρτη» σε ένα κείμενο που καταδεικνύει τις παθογένειες στην εκπαίδευση και τις έμφυλες διακρίσεις σε βάρος των γυναικών στην εκπαίδευση και καλεί σε στάση εργασίας στις 8 Μάρτη:

Το 67% των εργαζόμενων στην εκπαίδευση συνολικά, είναι γυναίκες. Η παρουσία τους είναι σταθερά μεγαλύτερη σε όλες τις βαθμίδες με συντριπτική εκπροσώπησή τους στην προσχολική ηλικία, που αγγίζει το 98% των εργαζόμενων.

Αντίστροφη παρουσιάζεται η εικόνα στην επαγγελματική ιεραρχία, παρότι οι γυναίκες εκπαιδευτικοί, διαθέτουν τα ίδια ή και αυξημένα προσόντα σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους τους. Όμως η αποκλειστική ή κατά κύριο λόγο, ευθύνη της φροντίδας των εξαρτημένων ατόμων της οικογένειας και των οικιακών εργασιών που βαραίνει τις γυναίκες έχει σαν αποτέλεσμα η συμμετοχή τους σε θέσεις διευθυντριών στα σχολεία είναι γύρω στο 41%, ενώ σε ψηλότερες θέσεις, όπως προϊσταμένων διευθύνσεων εκπαίδευσης, να μη ξεπερνά το 15%. (ΕΛΣΤΑΤ για τα έτη 2014-2015 και Γ.Γ. Ισότητας Φύλων του Υπουργείου Εσωτερικών 2018) Για τους ίδιους λόγους υποεκπροσωπούνται και στα συνδικαλιστικά τους όργανα όπου για παράδειγμα η συμμετοχή των γυναικών στα ΔΣ των ΕΛΜΕ φτάνει μόνο στο 30% του συνόλου.

Πάνω από το 27% των εργαζόμενων στην εκπαίδευση εργάζονται με ελαστικές σχέσεις εργασίας καλύπτοντας οργανικά και λειτουργικά κενά, απολύονται στο τέλος της σχολικής χρονιάς και ασφαλώς δεν γνωρίζουν αν και σε ποια περιοχή θα προσληφθούν την επόμενη. Στην ήδη υπάρχουσα ποικιλία διαφορετικών εργασιακών συμβάσεων, η κ. Κεραμέως θεσμοθέτησε φέτος και τις τρίμηνες συμβάσεις αναπληρωτών για την κάλυψη έκτακτων κενών ή για τηλεκπαίδευση. Με μικρότερο εισόδημα, μειωμένα εργασιακά δικαιώματα και παροχές, από τις/τους μόνιμες/ους συναδέλφισσες/ους τους, οι γυναίκες αναπληρώτριες χρειάστηκε να δώσουν αγώνα με την υποστήριξη των μονίμων, ανδρών και γυναικών, συναδέλφων τους, για να κερδίσουν μόλις το 2019 επιπλέον 3,5 μήνες άδεια ανατροφής μετά τον τοκετό (με προϋποθέσεις) χωρίς όμως να έχουν τα πλήρη δικαιώματα που παρέχονται στις μόνιμες συναδέλφισσές τους.

Το άνοιγμα των σχολείων φέτος, με μόνο μέτρο για την πανδημία τις μάσκες αλεξίπτωτα, έθετε σε διαρκή κίνδυνο τις ζωές μαθητριών/των, εκπαιδευτικών και των μελών των οικογενειών τους. Αντί να υλοποιήσει τα αυτονόητα για ανοιχτά σχολεία αιτήματα των μαθητριών/των, τους κατηγόρησε ότι κλείνουν τα σχολεία και παρακωλύουν την εκπαιδευτική διαδικασία. Τελικά ήταν ίδια που έκλεισε τα σχολεία αφού δεν πήρε κανένα μέτρο, και τα ξαναέκλεισε ύστερα από ένα σύντομο διάλλειμα επιδεικνύοντας πλήρη αδιαφορία τόσο για το εκπαιδευτικό έργο όσο και για τις ζωές μας.

Η τηλεκπαίδευση, αναγκαστικό μέτρο για τη διατήρηση της επαφής των μαθητών με το σχολείο την περίοδο του εγκλεισμού, γίνεται προσπάθεια από την κυβέρνηση, να αναδειχτεί σε πλήρη εκπαιδευτική διαδικασία. Παρουσιάζεται ως αναγκαστική λύση μόνο όμως επειδή τα σχολεία καλούνται να λειτουργήσουν χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας και οι υποδομές υγείας είναι ανεπαρκείς. Χρησιμοποιείται ενάντια στους μαθητικούς αγώνες και ως η φτηνότερη λύση για την κάλυψη των εκπαιδευτικών ελλείψεων. Θα αξιοποιηθεί επιπλέον για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής και οι ελλιπείς γνώσεις χειρισμού τους από εκπαιδευτικούς και μαθητές, χωρίς σεμινάρια, προγράμματα και ύλη προσαρμοσμένα στη διδασκαλία από μακριά, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η εκτεταμένη φτώχεια που δεν προσφέρει το περιβάλλον για μάθηση εκτός σχολείου, και αγνοώντας ότι εκπαίδευση δεν είναι η στείρα προσφορά γνώσεων αλλά πολύ περισσότερα. Ενώ οι εκπαιδευτικοί, στην συντριπτική τους πλειοψηφία ανταποκρίθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, άλλη μια φορά καλούνται επί της ουσίας με την αξιολόγηση, να φορτωθούν την ευθύνη για τη συνεχιζόμενη εγκατάλειψη του Δημόσιου Σχολείου καθώς και την υποβάθμιση της παρεχόμενης μόρφωσης, συνηγορούμενης από τον κόφτη της τράπεζας θεμάτων που θα πλήξει τα πιο φτωχά παιδιά.

Σε αυτά έρχονται να προστεθούν και τα φαινόμενα λεκτικής, ψυχολογικής, κοινωνικής, σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης μέσα στο χώρο του σχολείου, όσο και στο διαδίκτυο την ώρα της τηλεκπαίδευσης. Χωρίς ειδικό προσωπικό σταθερά διαθέσιμο στο σχολείο (κοινωνιολόγους, ψυχολόγους), και με μαθήματα όπως η σεξουαλική αγωγή να έχουν θυσιαστεί στο βωμό της εκκλησίας, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να αντιμετωπίσουν μόνοι τους ένα αρκετά εκτεταμένο κοινωνικό φαινόμενο όπως αναδεικνύει η ανάπτυξη του ελληνικού “me too” τους τελευταίους μήνες, και που στο σχολείο αφορά σχέσεις: εκπαιδευτικών μεταξύ τους, εκπαιδευτικών- γονέων, εκπαιδευτικών- μαθητριών/ών, μαθητριών/των μεταξύ τους. Μοναδικό τους όπλο, όταν η βία και η παρενόχληση αφορά μαθητές/τριες, είναι οι σχέσεις εμπιστοσύνης που έχουν κατορθώσει να χτίσουν μέσα στο χρόνο, κάτι που τείνει να εκλείψει όταν το ένα τρίτο είναι μετακινούμενες/οι και ασφαλώς ακυρώνεται με την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση.

Οι γυναίκες εκπαιδευτικοί πλήρωναν και συνεχίζουν να πληρώσουν το μεγαλύτερο κόστος αυτής της πολιτικής. Με κίνδυνο της ζωής τους και των μελών της οικογένειάς τους όταν είναι ανοιχτά τα σχολεία. Με επί πλέον χρόνο, κόπο και χρήμα σε περίοδο καραντίνας, στην προσπάθεια να διαθέσουν ηλεκτρονικά μέσα σε όλα τα παιδιά σχολικής ηλικίας στην οικογένεια, να βοηθήσουν τα μικρότερα παιδιά τους να τα χειρίζονται και να παρακολουθούν το μάθημα, με τις υποστηρικτικές δομές κλειστές, να φροντίζουν κάποιο ανήμπορο, ηλικιωμένο ή ανάπηρο άτομο και, να διδάσκουν ταυτόχρονα. Με αγωνία να συνδυάσουν τη φροντίδα των ανήλικων παιδιών που μένουν μαζί τους όταν υπηρετούν μακριά από τον τόπο διαμονής τους, με την εργασία τους όταν το άνοιξε- κλείσε κάποιων βαθμίδων δεν είναι το ίδιο για όλα τα μέλη της οικογένειας. Με μία επί πλέον αγωνία προστίθεται στις μητέρες μονογονεϊκών οικογενειών που έχουν προκύψει από διαζύγιο, και ειδικά αν εργάζονται ως αναπληρώτριες, από την αλλαγή του οικογενειακού δικαίου προς το χειρότερο, με το νόμο της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας. Με τον εμπαιγμό της κυβέρνησης όσον αφορά την άρση των διακρίσεων και την ισότητα των φύλων, όταν επιλέγει να καταργήσει την Γ.Γ.Ισότητας των Φύλων, και να συνδέσει τον κοινωνικό ρόλο των γυναικών κυρίαρχα με την αναπαραγωγή και άρα, με τα στερεότυπα που απορρέουν από αυτόν.

Φέτος στις 8 Μάρτη, παγκόσμια ημέρα της γυναίκας και υπό το βάρος των μαζικών αποκαλύψεων και καταγγελιών για σεξουαλική, σωματική και ψυχολογική βία και παρενόχληση, η ΑΔΕΔΥ κήρυξε στάση εργασίας από τις 12.00 και ως το πέρας του ωραρίου. Ας την αντιμετωπίσουμε σαν ευκαιρία να διεκδικήσουμε:

ΑΝΟΙΧΤΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΗ ΣΧΟΛΕΙΑ

Μπλόκο στη αξιολόγηση και διάλυση του δημόσιου σχολείου

15 μαθητές στην τάξη – μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών, επιστημονικού, βοηθητικού προσωπικού και προσωπικού καθαριότητας

Δωρεάν, μαζικά επαναλαμβανόμενα τεστ για έλεγχο της διάδοσης του ιού και ουσιαστικά πρωτόκολλα προστασίας

Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών-τριών

Εξίσωση των αδειών μητρότητας και αναρρωτικών αδειών των αναπληρωτριών με αυτές των μονίμων συναδελφισσών τους.

📢ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ- ΤΗΛΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΑ

Δραστική αναπροσαρμογή της διδακτέας ύλης! Καμία ύλη να μην θεωρείται διδαχθείσα στην τηλεκπαίδευση, αλλά μόνο στην τάξη

Κανένας μαθητής να μην λαμβάνει απουσίες επειδή δεν συμμετέχει στην τηλεκπαίδευση. Να δοθεί σε όλους τους μαθητές ο αναγκαίος τεχνολογικός εξοπλισμός

Να αποσυρθεί η Τράπεζα Θεμάτων

ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΒΙΑΣ- ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗΣ- ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

Διορισμοί επιστημονικού προσωπικού καταρτισμένου σε θέματα αντιμετώπισης της βίαιης και σεξιστικής συμπεριφοράς σε κάθε σχολείο.

Σεξουαλική αγωγή στα σχολεία ως υποχρεωτικό μάθημα άμεσα.

Όχι στην υποχρεωτική συνεπιμέλεια.

Αποκατάσταση της Γενικής Γραμματείας Ισότητας.

Άμεσα να κατατεθεί προς κύρωση στη βουλή η Σύμβαση 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) για την εξάλειψη της βίας και της παρενόχλησης στον κόσμο της εργασίας.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΕ ΑΣΦΑΛΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΟΛΕΣ/ΟΥΣ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή