Η Συνέλευση των Παιδιών

Γράφει η Κωνσταντίνα Κωνσταντοπούλου

Ακούγοντας τον όρο συνέλευση των παιδιών, το μυαλό πηγαίνει απευθείας στα δεκαπενταμελή και πενταμελή, συμβούλια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Ωστόσο, θα δούμε παρακάτω, πως πρόκειται για ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό, το οποίο διαδραματίζεται κυρίως στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και αφορά νηπιαγωγεία και δημοτικά.

Η ιδέα προήλθε αυτούσια από το σχολείο του Summerhill στην Αγγλία και εφαρμόστηκε με επιτυχία και σε σχολεία της Ελλάδας, όπως αναφέρει ο Άγγελος Πατσιάς στο βιβλίο του ‘’Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων’’.

Συμμετέχουν όλοι οι μαθητές του σχολείου. Συνήθως το συντονισμό και την ομαλή λειτουργία, αναλαμβάνουν παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας. Οι εκπαιδευτικοί, έχουν τον ρόλο συμμετέχοντα-παρατηρητή και για να μιλήσουν, πρέπει να σηκώσουν χέρι. Η θεματολογία περιστρέφεται γύρω από ποικίλα θέματα, που αφορούν τους σχολικούς κανονισμούς και φτάνουν έως τις παρεμβάσεις στις σχολικές δραστηριότητες- μαθήματα.

‘’Η συνέλευση μπορεί να επεκταθεί, οπουδήποτε αναπτύσσεται η κοινοτική ζωή των παιδιών, ‘’ σύμφωνα με τον ιδρυτή του Summerhill Αλεξάντερ Νηλ.

Κάθε Παρασκευή μεσημέρι, οι ομάδες του ΚΔΑΠ* που δουλεύω σαν εκπαιδευτικός τα τελευταία 3 χρόνια, οργάνωναν τη δική τους συνέλευση στο παρκάκι της γειτονιάς μας, παρέα με το τραγούδι των τζιτζικιών και το ζεστό καλοκαιρινό αεράκι.

Παιδιά όλων των ηλικιών, που κάθε μέρα αλληλεπιδρούσαν μεταξύ τους στον ίδιο χώρο, συζητούσαν, έθεταν όρια και κανόνες, μοιράζονταν προβληματισμούς, φτάνοντας έτσι σιγά σιγά στην διαχείριση και επίλυση προβλημάτων. Αρχίζοντας να βαδίζουν σε ένα μονοπάτι, συμπόρευσης, συλλογικότητας και δημοκρατίας.

Οι εβδομάδες διαδέχονταν η μία την άλλη και η κάθε συνέλευση ήταν διαφορετική. Στην αρχή τα παιδιά δεν πίστευαν, πως μπορούν να αποφασίζουν μόνα τους για την διαχείριση ορισμένων καταστάσεων.

Όταν όμως έγινε αντιληπτό, πως μπορούν ελεύθερα να πάρουν θέση για πράγματα που τους απασχολούσαν μέσα στην εβδομάδα, ή για πράγματα που ήθελαν να αλλάξουν, τότε έβλεπες τους πιο διστακτικούς και εσωστρεφείς να εκφράζονται, να επιχειρηματολογούν, να συμμετέχουν, να συμμετέχουν.

Μια δύσκολη συνέλευση ήταν εκείνη με θέμα την παραβίαση των ορίων στο κρυφτό. Ήταν η πρώτη συνέλευση που περισσότερο παρακολουθούσα παρά συντόνιζα.

Ο Μ. και ο Θ. δεν τήρησαν τους κανόνες, σχετικά με το πόσο μακρυά μπορούμε να κρυβόμαστε. Το θέμα για τη συνέλευση ήταν αρκετά σοβαρό, καθώς είχε να κάνει με την ασφάλεια.

Είδα τα παιδιά να συζητούν για τις συνέπειες που είχε αυτή η παράβαση, να κατανοούν το λάθος, να σκέφτονται και να συνειδητοποιούν, το γιατί είναι απαραίτητοι οι καβγάδες στα παιχνίδια. Όχι μόνο οι παραβάτες αλλά και οι συμμετέχοντες στην συνέλευση.

Και κάπως έτσι, το δικό μας Δέντρο, ανθίζει ενισχύοντας τους καρπούς του με τη δύναμη του διαλόγου, του μοιράζεσθαι, της ελευθερίας, της συμμετοχής.

Φυσικά, η υλοποίηση μια συνέλευσης έχει και τις δυσκολίες της. Υπάρχουν παιδιά που μπορεί να αδιαφορούν ή να κάνουν φασαρία, δυσχεραίνοντας την διαδικασία.. Εμείς σαν εκπαιδευτικοί, οφείλουμε να μην διογκώνουμε το πρόβλημα, αλλά να βρίσκουμε λύσεις.

Ενισχύουμε την ανταλλαγή απόψεων, αποφεύγουμε την αποχώρηση από την τάξη ορισμένων μαθητών, γιατί αυτό μπορεί να λειτουργήσει διαλυτικά στη συνέλευση.

Παρακολουθώντας και συμμετέχοντας σε τόσες συνελεύσεις όσες οι συνθήκες το επιτρέπουν, θα έλεγα πως πρόκειται για έναν θησαυρό που ανοίγει καρδιές. Είναι η αγάπη, η ειλικρίνεια και η αθωότητα που μας άλλαξε. Και μας αλλάζει. Κάθε μέρα. Εκπαιδευτικούς και παιδιά.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή