Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια

MEΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΓΙΩΣΑΦΑΤ

Τι είναι σωστό, τι λάθος στην συμπεριφορά των γονιών; Πώς η συμπεριφορά αυτή καθορίζεται από την δική τους παιδική ηλικία;

«Tο παιδί είναι πατέρας του ενηλίκου» , Freud

Αποσπάσματα απ’ το βιβλίο:
-Μητέρα καλούμε, όπως είπα και πριν, το πρόσωπο που φροντίζει το βρέφος, ας μην είναι η βιολογική μητέρα, παρ΄όλο που αυτή είναι η πιο κατάλληλη, γιατί αυτή το γεννάει, έχει τις αντίστοιχες ορμόνες, έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Μητέρα κατά την πρώτη περίοδο μπορεί να είναι και ο πατέρας ή οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. Μητέρα είναι ο φροντιστής.


Ξέρουμε, λοιπόν, πως τον πρώτο χρόνο είναι απαραίτητα τα χάδια. Δεν αφήνουμε το
βρέφος να κοιμάται από το πρωί μέχρι το βράδυ, όπως κάνουν πολλές μητέρες. Τεράστιο ρόλο παίζει επίσης η μυρωδιά της μητέρας· η πρώτη επαφή μας με τον κόσμο είναι μέσα από την μυρωδιά… σελ.57


-Άρα το βρέφος χρειάζεται χάδια, την οσμή της μητέρας, την φωνή της μητέρας που
παίρνει μορφή κουβέντας, νανουρίσματος… Σήμερα πολλές μητέρες ρωτάνε: «Γιατί να του μιλάω αφού δεν καταλαβαίνει;». Πρέπει να τους εξηγήσω ότι το παιδί χρειάζεται την φωνή τους και μάλιστα κατ’ επανάληψιν. Έτσι γίνεται και η πρώτη γνωσιακή κατανόηση του κόσμου. Πέρα από την αίσθηση του εαυτού πλέον· η μητέρα ξέρει. Αφ΄ότου υπάρχουν άνθρωποι, λέει λέξεις και δείχνει κιόλας. «Αυτή είναι η μυτούλα, αυτά είναι τα αυτιά…».


Και τα επαναλαμβάνει, τα επαναλαμβάνει και έτσι συνδέεται ο ήχο με την αντίστοιχη
έννοια. Αυτές είναι οι πρώτες έννοιες που μαθαίνουμε, οδηγούν δε στην δημιουργία της
γλώσσας, μιας συμβολικής αναπαράστασης και κατανόησης του κόσμους. Μέσα από τις
λέξεις ζούμε, δημιουργούμε συναισθήματα. σελ. 59

-Στον ένα-ενάμιση χρόνο έχει δημιουργηθεί αίσθηση ταυτότητας στο παιδί, έχει αντιληφθεί τα όρια του και οι λειτουργίες αρχίζουν να ωριμάζουν μέσα του (σελ. 93)… Τώρα το παιδί αρχίζει να καταλαβαίνει ότι υπάρχουν κανόνες για τον τρόπο που φέρεται μέσα στην οικογένεια και δια της οικογένειας μέσα στην κοινωνία. σελ 94


-Στον πρώτο χρόνο, τον πιο σημαντικό της ζωής μας, εγγράφεται ο χαρακτήρας και
προδιαγράφεται το είδος του ανθρώπου που θα γίνουμε· και μάλιστα σε μια εποχή που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε γι΄αυτό, καθώς είμαστε έρμαια του περιβάλλοντος και της μητέρας… Αν οι ανάγκες του βρέφους ικανοποιούνται σχετικά επαρκώς, τότε τίθενται στον χαρακτήρα μας οι βάσεις της αυτοεκτίμησης, πόσο δηλαδή αγαπάμε τον εαυτό μας, πόσο μπορούμε να αγαπήσουμε και να κάνουμε σχέσεις με άλλους. Τότε δημιουργείται η αισιοδοξία για την ζωή, αν θα βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο. σελ.130


-ΕΡΩΤΗΣΗ: Αν έχεις ταυτιστεί με ένα χαρακτήρα του γονιού σου που δεν σου αρέσει, με το να το γνωρίσεις μπορείς να το αποβάλεις; Π.χ. γνωρίζοντας εγώ ότι έχω κάποια στοιχεία από την μητέρα μου που δεν μ’ αρέσουν.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Eπίγνωση… Αυτό κάνουμε στην θεραπεία. Βοηθάει να το ελέγξεις λίγο· πολλές φορές και να το αλλάξεις. Εξαρτάται πάντοτε από το πόσο έχεις ωριμάσει τον πρώτο χρόνο. Όσο πιο ώριμος είσαι, τόσο πιο πολλά πράγματα μπορείς να αλλάξεις μεγαλώνοντας, να επιλέγεις σωστότερα, να είσαι πιο ελεύθερος. Γι’αυτό τη θεραπεία τη λέμε απελευθέρωση.
σελ 160

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή