Φτύσε, κλάψε και πάμε

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σκιντζής

-Ώπα, ποια είναι αυτή ρε;
-Ωραίο γκομενάκι.
-Έμαθα. Ξένη είναι, αλλά ζει εδώ στο νησί.
-Γουστάρεις;
-Πολύ. Θα της την πέσω.
-Πολύ μικρή ρε μ@λ@κ@…
-Δε με νοιάζει, την έχω ερωτευτεί, θέλω να την παντρευτώ.
-Αν είναι να την παντρευτείς, τότε ΟΚ. Πιλότος είσαι, βγάζεις καλά λεφτά, θα έχει το κοριτσάκι
κάπου να ακουμπήσει, μια χαρά, άνοιξε η τύχη της.
-Το ξέρω. Στα ώπα ώπα θα την έχω, δε θα της λείψει τίποτα.
-Άντε, καλοφάγωτο το πιπινάκι.
-Διστάζουν όμως οι γονείς της.
-Και τι θα κάνεις;

-Παντρευτήκαμε.
-Αλήθεια; Πώς το κατάφερες;
-Το κάναμε κρυφά. Πορτογαλία την πήγα. Με παραδέχεσαι;
-Ωραίος ρε μάγκα. Αποφασιστικός. Έτσι κάνει ο άντρας ο σωστός.
-Ευχαριστώ ρε φίλε.
-Να ζήσετε λοιπόν! Και γρήγορα πολλούς απογόνους ε! Είναι και μικρή, άντε,
να κάνετε πολλά κουτσούβελα. Βάλτε μπρος!

-Είναι έγκυος.
-Τόσο γρήγορα; Τι πυροβόλο είσαι ρε!
-Απέβαλλε.
-Κρίμα. Αλλά νέοι είστε, να ξαναπροσπαθήσετε. Χρειαζόμαστε παιδιά,
έχουμε πρόβλημα υπογεννητικότητας.
-Διστάζει, σκέφτεται τις σπουδές της.
-Πίεσέ τη. Αν σ’ αγαπάει πρέπει να βάλει προτεραιότητες. Άλλωστε τι να τις
κάνει τις σπουδές; Με το μισθό σου ζείτε πολύ άνετα, δε χρειάζεται να
δουλεύει.
-Αυτό της λέω κι εγώ.
-Οικογένεια πρέπει να κάνει και να αφοσιωθεί.

-Γεννήσαμε!
-Να σας ζήσει! Να είναι καλότυχο! Τι κάνατε;
-Κοριτσάκι.
-Άντε χαζομπαμπά, ό,τι θέλει θα σε κάνει.
-Είμαι ευτυχισμένος ρε!
-Χαίρομαι για σένα! Και τώρα σειρά έχει ο γιος!

-Τσακωθήκαμε.
-Τι σου έκανε;
-Μου είπε πώς δεν κρατάω καλά το παιδί.
-Ε και που να ξέρεις εσύ απ’ αυτά; Αυτά είναι γυναικείες δουλειές, δεν της το
είπες;
-Μου έριξε δυο μπουνιές νευριασμένη.
-Καλά κι εσύ έκατσες να τις φας; Τι άντρας είσαι;
-Μου είπε ότι δεν κάνω για πατέρας.
-Έβγαλε και γλώσσα το μικρό. Δεν είμαστε καλά…
-Της έκλεισα το στόμα να μην λέει τέτοια πράγματα.
-Καλά της έκανες.

-Δεν αναπνέει.
-Λιποθύμησε;
-Πέθανε.
-Τη σκότωσες, δολοφόνε.
-Θα το κάνω να φανεί σαν ατύχημα.
-Καλή ιδέα. Κρίμα να φας τα νιάτα σου στη φυλακή νέο παλικάρι.
-Θα πω ότι μπήκαν στο σπίτι λαθρομετανάστες, μας λήστεψαν και τη
σκότωσαν.
-Ωραίος. Θα το πιστέψουν. Είναι γνωστά καθάρματα οι λαθρομετανάστες.-Θα πνίξω και το σκύλο, να γίνει πιο πιστευτό.
-Σκότωσέ το ρε, με τα ζώα θα ασχολούμαστε;
-Το σκότωσα.
-Ωραίος.
-Πήρα και τους μπάτσους να έρθουν. Πάω να δεθώ.
-Μην αγχώνεσαι, όλα καλά θα πάνε. Για το παιδί σου το κάνεις.

-Μίλησα στα κανάλια. Φρόντισα να δείξω ταραγμένος και θλιμμένος.
-Να τους έχεις με το μέρος σου αυτούς. Έχουν δύναμη.
-Παρηγόρησα και την πεθερά μου. Τη λυπήθηκα όπως έκλαιγε.
-Είσαι ευαίσθητη ψυχή, το ξέρω. Τέτοιος όμορφος, γλυκός και επιτυχημένος
άντρας, δεν μπορεί να είναι κακός.

-Με συλλάβανε.
-Γιατί;
-Ομολόγησα.
-ΑΛΗΤΗ. ΚΑΘΑΡΜΑ. ΔΟΛΟΦΟΝΕ.

***


Το παραπάνω κείμενο, αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι τελείως συμπτωματική.

Ο πρώτος χαρακτήρας είναι ένα καλό παιδί, ένας όμορφος, γλυκός, καλοσυνάτος, εύπορος και επιτυχημένος νέος άνδρας, υπεράνω πάσης υποψίας.

Ο δεύτερος χαρακτήρας μπορεί να είναι ο εσωτερικός εαυτός του. Ή οι φίλοι
του. Ή η κοινωνία. Μπορεί να είσαι εσύ. Μπορεί να είναι ο γείτονας. Μπορεί να
είμαι εγώ.

Αν ενοχλήθηκες, αν έφτυσες, αν έκανες εμετό, τότε έχεις ακόμη λίγο άνθρωπο
μέσα σου.

Πάμε να το αλλάξουμε όλο αυτό. Για την κόρη σου. Για την κόρη μου. Για να προλάβουμε την κοπέλα που κινδυνεύει τώρα. Για να μην κινδυνεύσει άλλη κοπέλα αύριο..


Πάμε.

Πηγή φωτογραφιας: sputniknews.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

spot_img
spot_img

Πρόσφατα

Δημοφιλή