Πώς μετά από 24 χρόνια έφτασε το δαχτυλίδι του WNBA στην Αταλάντη Τασουλή!

Του Σταύρου Κουκάκη

Αλήθεια υπήρχε Έλληνας παίκτης ή Ελληνίδα παίκτρια του μπάσκετ που να έχουν στην κατοχή τους το δαχτυλίδι του ΝΒΑ ή του WNBA αντίστοιχα, πριν τον Γιάννη και τον Θανάση Αντετοκούνμπο; Η προφανής απάντηση είναι όχι, αλλά δεν σημαίνει πώς είναι και η σωστή!

Βλέπετε υπάρχει μία ιστορία που εκτυλίχθηκε το καλοκαίρι του 1997 και στοιχείωνε μέχρι πριν λίγες ημέρες το ελληνικό γυναικείο μπάσκετ, αλλά και την μεγάλη πρωταγωνίστρια της ιστορίας, την Αταλάντη Τασουλή!

Η Αταλάντη είναι η πρώτη Ελληνίδα παίκτρια που πέρασε τον Ατλαντικό για να παίξει επαγγελματικό μπάσκετ, αλλά τα φώτα της δημοσιότητας δεν έπεσαν ποτέ πάνω της!

Τι είχε γίνει όμως το καλοκαίρι του 1997; Η Αταλάντη δοκιμάστηκε, έβγαλε την προετοιμασία των Houston Comets και έπαιξε σε φιλικούς αγώνες, οι οποίοι την συμπεριέλαβαν στο ρόστερ της ομάδας τους.

Μέχρι τον πέμπτο αγώνα πρωταθλήματος και ενώ ήταν στον πάγκο της ομάδας, δεν είχε πάρει χρόνο συμμετοχής, την ίδια στιγμή που παράγοντες του Σπόρτιγκ έτρεχαν στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια για να ακυρώσουν την μεταγραφή αναγκάζοντάς την να επιστρέψει στην Ελλάδα! Βλέπετε, εκείνη την εποχή όσοι έπαιζαν στο WNBA είχαν το δικαίωμα να επιστρέψουν στην Ευρώπη σε ομάδα της αρεσκείας τους και όχι στην ομάδα που ανήκαν!

Στο τέλος της σεζόν η ομάδα του Houston κατέκτησε το πρωτάθλημα του WNBA και ως είθισται έστειλαν το δαχτυλίδι του Πρωταθλητή στην Αταλάντη που ήταν μέλος του ρόστερ. Όλο αυτό το διάστημα, το δαχτυλίδι ήταν σε συγγενικό πρόσωπο της Αταλάντης, που άλλαζε πόλεις για επαγγελματικούς λόγους, με τελευταίο σταθμό το Ναύπλιο.

«Όσα δεν φέρνει ο καιρός, τα φέρνει μία στιγμή» έλεγαν οι παλιότεροι και μέσα στην έρευνα που έκανα για την συγγραφή του βιβλίου «Το ταξίδι των αναμνήσεων» ανακαλύψαμε ποιος είχε αυτό το δαχτυλίδι, που στη συνέχεια μου το παρέδωσε!

Την στιγμή λοιπόν που το πολυπόθητο δαχτυλίδι, για όλους όσους ασχολούνται με το μπάσκετ, έφτασε στα χέρια μου, γεννήθηκε αυτόματα η ιδέα να επιστρέψει στη νόμιμη κάτοχο του Αταλάντη στην επίσημη παρουσίαση του βιβλίου. Η Αταλάντη δεν είχε ιδέα πώς το δαχτυλίδι είχε φτάσει στα χέρια μου και φυσικά δεν είχε ιδέα την έκπληξη που της επιφυλάσσαμε στην παρουσίαση του βιβλίου!

Διαβάζοντας τα παραπάνω, μπορείτε να καταλάβετε το «καρδιακό επεισόδιο» που πέρασα, μόλις ο Παναγιώτης Γιαννάκης ενημέρωσε πώς πλησιάζει στην Τρίπολη και η Αταλάντη δεν είχε φανεί ακόμα! Πέντε λεπτά αργότερα τα πράγματα ήρθαν στην θέση τους, όταν η Αταλάντη με την οικογένεια της έφτανε στο κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης και η καρδιά μου επέστρεφε στην θέση της!

Η αποκορύφωση στην παρουσίαση του βιβλίου έφτασε όταν το «Ιερό Τοτέμ» του ελληνικού μπάσκετ Παναγιώτης Γιαννάκης παρέδωσε το δαχτυλίδι της Πρωταθλήτριας ομάδας του WNBA το 1997 Houston Comets στην Αταλάντη Τασουλή. Ένα δαχτυλίδι που της ανήκει δικαιωματικά από το 1997, αλλά δεν είχε φτάσει ποτέ στα χέρια της και πολύ περισσότερο δεν το είχε φορέσει!

Η ιστορία σίγουρα θυμίζει κάτι από την εκπομπή «Πάμε Πακέτο» καθώς χρειάστηκαν 24 χρόνια να περάσουν για να παραδώσει ο Παναγιώτης Γιαννάκης το δαχτυλίδι του Πρωταθλητή, την ίδια στιγμή που η Αταλάντη βούρκωνε από συγκίνηση και υπερηφάνεια, με τους παρευρισκόμενους να χειροκροτούν την μεγάλη αυτή αθλήτρια.

Η Αταλάντη, που στα 21 της χρόνια έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο μπάσκετ, όντας η πρώτη Ελληνίδα που πέρασε τον Ατλαντικό για να παίξει επαγγελματικά μπάσκετ, αλλά δυστυχώς δεν έγινε και η πρώτη που αγωνίστηκε, καθώς η γρήγορη επιστροφή στην Ελληνική πραγματικότητα δεν της επέτρεψαν να ζήσει το… ΟΝΕΙΡΟ!

Η Αταλάντη Τασουλή είναι η μόνη Ελληνίδα παίκτρια που έχει στην κατοχή της δαχτυλίδι Πρωταθλητή WNBA. Αυτό συνέβη γιατί οι παράγοντες των Houston Comets την υπολόγιζαν στο ρόστερ της ομάδας, παρά τις αντιξοότητες που παρουσιάστηκαν, χωρίς καμία υπαιτιότητα της Αταλάντης. Στέλνοντας το δαχτυλίδι του Πρωταθλητή, επιβεβαίωσαν την αθλητική τους παιδεία, την κουλτούρα τους, ενώ έδειξαν παράλληλα τον επαγγελματισμό τους σεβόμενοι παράλληλα την Ελληνίδα παίκτρια.

Μία επιτυχία που δεν ήταν γνωστή στο ευρύ κοινό του μπάσκετ, καθώς στο πέρασμα των χρόνων ξεχάστηκε τι έγινε το καλοκαίρι του 1997 και την παρουσιάζουμε σήμερα!

Η ιστορία της Αταλάντης δεν τελείωσε στην παρουσίαση του βιβλίου, καθώς την επόμενη μέρα συμπαίκτριά της στην εθνική ομάδα και στο σπορτιγκ Τατιάνα Καββαδία ήταν συγκινητική αλλά και καυστική καθώς έγραψε «Όταν κάποιες αθλήτριες έχουν αναγκαστεί να μείνουν στην Ελλάδα και να μην δουν την καριέρα και την ζωή τους να απογειώνονται επειδή κάποιοι έτσι θέλησαν, τουλάχιστον ας αναγνωριστεί η τεράστια αξία τους! Ευτυχώς στον χώρο μας υπάρχουν και κάποιοι που δεν ξεχνούν».

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΦΙΛ ΣΤΟ FACEBOOK

Η αναγνώριση της μεγάλης αυτής επιτυχίας άργησε να έρθει στην Αταλάντη, αλλά όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας «Κάλλιο αργά παρά ποτέ» και πλέον είναι σίγουρο πώς η Αταλάντη νιώθει δικαιωμένη και προπάντων αναγνωρισμένη, μετά από τέσσερα Πρωταθλήματα Ελλάδας, τρία Κύπελλα Ελλάδας και 97 συμμετοχές στην εθνική γυναικών με κορυφαία στιγμή την 7η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και τις δύο συμμετοχές στα Eurobasket γυναικών (2001, 2003).

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή