spot_img

Παγκόμια ημέρα ηλικιωμένων | Μια μέρα για τον Παππού και τη Γιαγιά

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τους ηλικιωμένους, το 2000 ζούσαν σε όλο τον πλανήτη 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60 ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025, ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2 δισεκατομμύρια, ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.

Σωστα λένε “του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί μου”. Μια μέρα λοιπόν γι αυτούς που μας καλομαθαίνουν. Για τη γιαγια και τον παππού μας και ς θυμηθούμε πόσο τυχεροί είναι αυτοί που τους έχουν κοντά τους.

Πως νιώθει ένας ηλικιωμένος άνθρωπος; Τι να νιώθει άραγε όταν αναπολεί όλη τη ζωή του; Όταν ζει με τις αναμνήσεις του; Οι γιαγιάδες μας, οι παππούδες μας, ζουν με το δώρο αυτό, της ζωής.  Παίρνουν ζωή από τους ανθρώπους που αγαπούν και αγαπιούνται. Αυτό είναι που τους δίνει κουράγιο. Σήμερα η μέρα είναι για τους δεύτερους γονείς μας. Γι αυτούς τους ανθρώπους που μας μεγάλωσαν και μας φρόντισαν ακούραστοι και μας αγάπησαν άνευ όρων.

Για τη γιαγιά που δεν είναι κόντα μας πια

Χρειάζεται να μεγαλώσουμε για να κατανοήσουμε την αξία των ανθρώπων γύρω μας και συγκεκριμένα αυτό έρχεται όταν απομένει μόνο η ανάμνηση. Σκληρό να καταλαβαίνεις ότι δε θα ξανακούσεις τη φωνή του άλλου, δε θα ακούσεις ξανά το γέλιο του, δε θα γευτείς τις δημιουργίες του και δε θα τον ξαναδείς γεμάτο ζωή. Εσένα δε θα σε ξαναδώ να με περιμένεις στο μπαλκόνι. Να μου φωνάζεις να ανέβω πάνω για να πιούμε ελληνικό. Ήρθε η ώρα να φύγεις τόσο ξαφνικά. Αποφάσισες να σταματήσεις να υποφέρεις και να ξεκουραστείς. Να βάλεις σε προτεραιότητα για πρώτη φορά , πρώτα τη δική σου την εαυτή. Οι αγαπημένες μου αγκαλιές, οι αγαπημένες μου μυρωδιές, οι αγαπημένες μου γεύσεις, τα καλύτερα μου παιχνίδια και τραγούδια, ξεκινούν από εσένα. Από τις μυρωδιές, η μυρωδιά του φρεσκοζυμωμένου ψωμιού. Από τις αγκαλιές, η αγκαλιά που με έκανες όταν έμπαινα στο σπίτι σου και αγαλίαζε η ψυχή μου. Από τα παιχνίδια, το ψαχτίρι που κάναμε σε όλες τις ντουλάπες και κάθε φορά ανακαλύπταμε και κάτι καινούριο. Η χαρακτηριστική μυρωδιά ήταν στην είσοδο της πολυκατοικίας σου, η οποίαπλέον δεν υπάρχει. Εκεί κατάλαβα πως έφυγες. Η μυρωδιά δεν ήταν εκεί, και μόλις ανέβηκα στο σπίτι, ούτε εσύ. Το κρεβάτι ήταν άδειο. Στην κουζίνα δε μαγείρευε, ούτε τραγούδαγε κανείς. Σε ακούω ακόμα να τραγουδάς «Τι όμορφη που είσαι όταν κλαις…»

Σήμερα όσοι τους έχουμε κοντά μας ας μην τους ξεχάσουμε, ας τους δείξουμε την αγάπη μας με ένα τηλέφωνο, μια αγκαλιά, ένα φιλί ή απλά τη συντροφιά μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή