spot_img

Όμορφη Κυριακή με ποίημα και σκίτσο από την Ευανθία Ρούνη

Μόνο ένα φιλί…

Μια γέφυρα και από κάτω ο ποταμός,

να φεύγει και ν’ απλώνεται

στην πεδιάδα..Τα δέντρα στις όχθες του,

πράσινοι φρουροί στο χρόνο ,

που κυλάει ανυποψίαστος…

Ένα φίδι καφέ με μαύρες ρίγες,

κολυμπάει με χάρη στα πράσινα νερά.

Ο ποταμός μεταμορφώνεται απρόσμενα,

στα μάτια των νοσταλγών…

Μισός άνθρωπος, μισός ψάρι ,

για να δώσει ζωή στο πέρασμά του..

Κοιτάζω τα χέρια μου,

ούτε ένα δακτυλίδι..

Κοιτάζω τα χείλη μου,

μόνο ένα φιλί σου έρχεται

στα όνειρά μου τις νύχτες…

Ούτε ένα ενθύμιο δεν κράτησα

να μου θυμίζει τα περασμένα.

Ακόμα και τη βέρα μου

και τις δυό χρυσές λίρες

που είχα από τη μάνα μου ,

πούλησα μια μέρα σ’ έναν άγνωστο

για να πληρώσω κάτι χρέη

παλιά και πολυκαιρισμένα…

Άχαρες σκέψεις φέρνουν ανατριχίλα..

Τα ερπετά της φύσης, πάλι όχι…

Ο λαφιάτης με τις μαύρες του ρίγες,

βγήκε απ’ το νερό και αναρριχήθηκε

σ’ ένα δέντρο της όχθης ,

ψάχνοντας για το πρώτο του γεύμα..

Ο Αχελώος μεταμορφώθηκε ξανά,

σε ταύρο με κεφάλι ανθρώπου.

Από το στόμα του, έτρεχε νερό

και κρατούσε σφιχτά ,

το κέρας της Αμάλθειας…

Έψαχνε τον Ηρακλή , φαίνεται,

να το ανταλλάξει με το κέρατο

που του απέσπασε βίαια στη μάχη..

Σε χθόνιο θεό ,

κατάληξε το Κέρας της Αφθονίας…

Αλίμονο.. και οι άνθρωποι,

απελπισμένοι ,

γυρεύουν τώρα να το βρουν…

Εύα Ρούνη 10/10/2021

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή