spot_img

Νύχτα καταιγίδας |Από την Ευανθία Ρούνη

Νύχτα καταιγίδας…

Κάποτε , ξόδεψα το χρόνο

και την αγάπη μου

σε λάθος μέρος…

Λάθος ανθρώπους πίστεψα,

όμως δεν το μετάνιωσα ποτέ

γιατί ήταν αναπόφευκτο .

Ήταν αυτό που λένε οι σοφοί ,

κάτι το μοιραίο..

Μα αυτός ο φορτωμένος ουρανός

και τα μπουμπουνιτά

που ακούγονται απειλητικά ,

λες και φέρνουν στην επιφάνεια,

σκέψεις και φόβους σκεπασμένους.

Κρυμμένους σαν τη σκόνη

κάτω από παλιό και ατίναχτο χαλί…

Συνέχισα χωρίς ενδοιασμούς

και τύψεις τη ζωή μου.

Πώς το κατάφερα αυτό ,

ακόμα δεν γνωρίζω,γιατί δεν ήταν έρωτες

που έπρεπε να διαγράψω.

Ούτε βλέμμα πίσω δεν έριξα,

αφού εκείνοι που με πλήγωσαν,

δικό μου αίμα ήταν κι όχι ξένο…

Μόνο , κάτι τέτοιες νύχτες,

που λυσσομανάει η θάλασσα

και δένουν τα καράβια,

τις νύχτες που οι κεραυνοί

έχουν τον πρώτο λόγο,

αιμορραγούνε οι πληγές

γιατί δεν βρέθηκε το γιατρικό

τελείως να τις κλείσει……

Εύα Ρούνη13/10/2021

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα

Δημοφιλή